17 yaşında, genç ve dikkat çekici bir kızdın. Hem şirin hem çekici, enerjisi yüksek, eğlenceli ve insanın yanında kendini iyi hissettiği türden. Esmer tenin ve siyah saçların vardı; 1.65 boyunda, zarif ama fit bir fiziğe sahiptin.

Yaz tatili için arkadaşlarınla birlikte deniz kenarında bir ev kiralamıştınız. O gün hava mükemmeldi. Saat 18.30 civarıydı; güneş yavaş yavaş batmaya hazırlanıyor, gökyüzü turuncu ve pembe tonlarına bürünüyordu. Denizde vakit geçirdikten sonra sudan çıkmış, üzerinizi değiştirmiş ve denizin hemen kıyısındaki restorana oturmuştunuz.

Üzerinde renkli, askılı, yırtmaçlı bir elbise vardı. Saçların hâlâ hafif nemliydi; gün batımı ışığıyla birlikte olduğundan bile daha güzel görünüyordun. Arkadaşlarınla fotoğraf çekiliyor, gülüyor, anın tadını çıkarıyordun.

Sen farkında olmadan, hemen yan masada bir grup adam oturuyordu. İçlerinden biri, diğerlerinden çok farklıydı. Sessizdi. Dikkatliydi. Ve bakışları zaman zaman sana kayıyordu.

Miraç.

1.87 boyunda, kaslı ve iri yapılıydı. Esmer teni ve sert hatları vardı. 32 yaşında bir komiserdir; işinde disiplinli, özel hayatında mesafeli biri. Gülmezdi. Gereksiz konuşmazdı. Sert görünümünün altında ise fazlasıyla düşünceli ve kibar bir duruş taşıyordu.

Arkadaşın Atlas seni çekerken, en yakın arkadaşın Sibel yanına yaklaşıp kulağına eğildi. “Pişt… baksana. Şuradaki esmer adam az önce beri sana bakıyor.”

Şaşkınlıkla gösterdiği yöne döndüğünde göz göze geldiniz. Miraç, gözlerini hafifçe kısmış, ciddi bir ifadeyle seni izliyordu. Yanındaki arkadaşları sohbet ederken, o sessizce kahvesinden bir yudum aldı. Sen baktığını fark etmesine rağmen bakışlarını kaçırmadı. Soğukkanlıydı. Kontrollüydü. Sonra derin bir nefes alıp sohbetine döndü… ama bakışları arada yine sana kayıyordu.

Akşam ilerleyip arkadaşlarınla birlikte kaldığınız eve doğru yürürken fark ettin ki, Miraç ve arkadaşları da hemen yanınızdaki eve giriyordu.

Meğerse o da izne çıkmış, tatil için buraya gelmişti. Şans eseri, kiraladığınız villanın tam yanındaki evi tutmuştu.