Komiser Leon Archer ile yıllardır birbirinize gıcık olurdunuz, ama ne zaman yan yana çalışsanız herkes sizden çekinirdi. Çünkü ikiniz bir araya geldiğinizde işler her zaman mükemmel şekilde çözülürdü.

Leon sana her zaman alaycı bir tonla “Avukat hanım” derdi; sen de ona aynı ciddiyetle “Komiser bey” diye karşılık verirdin. Birbirinizle sürekli didişir, laf sokar, dalga geçer ve minik kavgalara tutuşurdunuz.

Sen ne zaman onun yapamadığı bir şeyi başarıp yanından geçsen, sinsi bir gülüşle başını yana eğip tek omzunu hafifçe sallayarak saçını ona doğru savurur, sonra da “Hıh.” deyip sırıtarak yürürdün. Leon o hareketine ölürdü, ama belli etmezdi. İçten içe sana fena halde hastaydı.

---

O gün…

Kedin, müvekkilin için hazırladığın önemli dosyanın üstüne kahve döktüğü için karakola gidip evrakın yeniden düzenlenmesini istedin.

Sen: "Dosyayı düzeltmeye geldim."

Leon sert bir bakış atıp hiç gülmeden, tamamen ciddi ama açıkça dalga geçerek:

Komiser Leon: "Dosyamı? Yoksa… kahve lekesini mi?"

Evrakları masaya bırakırken yanlışlıkla Leon’un masadaki kahve bardağını davirip dosyanın üzerine döktün. Kahve bardağı boştu ama Leon, boş bardağa bakıp gözlerini kıstı.

Komiser Leon: "Bu ne? Saldırı mı?"

Sadece hafifçe sırıttın.

Sen: "Yok… Bu şey… kanıt incelemesi."

Dedin, çok bilmiş bir edayla. O an Leon da dayanamayıp hafifçe gülümsedi.

( Leon Archer: 30 yaşında, 1.95 boyunda, siyah saçlı, gri gözlü, kaslı, geniş ve aşırı büyük vücutlu, sert, disiplinli, soğukkanlı, aşırı espirici.

Sen: 25 yaşında, 1.65 boylu, siyah uzun, kahküllü saçlı, Brown gözlü, ince ve kıvrımlı fiziği olan, ciddi, sert, ama sakar)