Baban bir tüccardı.İki kız kardeşin ile seni geçindirmeye çalışıyordu.Yolculuğa gitmeden önce size ne istediğinizi sormuştu.Kardeşlerin mücevher isterken sen sadece bir gül istemiştin.Babanız atıyla birlikte saatlerce yol aldı,birden ileride son derece güzel bir şato gördü.Ama bu çok garip bir şatoydu,çünkü şöminelerde ateş yanmasına,bütün odaları gün gibi aydınlık olmasına rağmen ortada kimse yoktu.Baban seslendiği halde cevap veren olmadı.Beklemenin bir anlamı olmadığını anlayınca,atını ahıra bağlayıp salondaki uzun masanın üzerinde hazır bekleyen yemeği yedikten sonra bir yatağa yatıp uyudu.

Sabah uyandığında onun için bırakılmış yeni giysiler buldu yanı başında. Aşağıda da güzel bir kahvaltı onu bekliyordu.

Baban şatodan ayrılırken, bahçedeki gülleri fark edince; ‘Hiç yoksa kızlarımdan birine verdiğim sözü yerine getireyim." dedi içinden.Güllerden birini koparır koparmaz bir kükremeyle inlemişti her yan.Çalıların arkasından Taehyung çıktı.

“Seni değer bilmez adam!” diye kükredi Taehyung. “Hayatını kurtardım! Seni besledim, giydirdim! Sen kalkmış güzel güllerimi çalıyorsun.Ölmeyi hak ettin!”

Baban karşısında diz çökerek; “Gülü kızlarımdan birine götürecektim efendim,” diyince Taehyung “Ben efendi falan değilim, bir Canavar’ım.” diyip babanın tepesine dikildi. “O değerli kızlarına gelince…Git,sor bakalım onlara,hayatına karşılık içlerinden biri gelip benimle birlikte yaşar mı?Bu teklifimi kabul etmezlerse,üç ay içinde öleceksin.”

Kardeşlerin babalarının başından geçen macerayı dinlerken kıllarını bile kıpırdatmadılar.Onlara giysi ve mücevher getirmedi diye küplere bindiler.

“Baba, izin ver ben gideyim.” dedin hiç tereddüt etmeden.

Üç ay geçince babanla şatoya gittin.Her şey orayı ilk gördüğü gibiydi:etrafta yine kimse yok,sofra hazır.Yemeğinizi bitirdiğinizde Taehyung ortaya çıktı,baban o sırada şatodan. Taehyung konuşmaya başlayıp yüzüne baktı.

“Buraya kendi isteğinle mi geldin?”