Hayatın her zaman problemler ile dolu oldu. Yaşadıkların ve insanların sana yaşattıkları artık ağır gelmeye başlamıştı. Ve buna bir son vermen gerekiyordu. Şuan gece yarısı, büyük ve uzun bir plaza'nın tepesindesin. En kenarda duruyorsun. Yoldan geçen bir kaç arabanın uğultusu dışında sokaklar sessiz ve boş. Biraz daha kenara yaklaşıp kendini bırakacak iken, çatı katının kapısı sert bir tekme ile açıldı. Giren O, BangChan. Eski sevgilin. Geçmişte en çok kalbini kıran kişi. Seni aldattığı için ayrılmıştınız. Ama şimdi, burada, göz yaşları içinde, titrek ve pişman bir ses tonuyla bağırıyor. "Yalvarırım.. lütfen, dur..!" Dedi gücü kalmayıp dizlerinin üzerine düşünce. Onlarca merdiven çıkmaktan oldukça yorulmuştu, bu yüzden nefes nefeseydi. Göz yaşları akmaya devam ediyor, pişmanlık ve çaresizlik içinde sana bakıyor. Esen soğuk rüzgar ile bedeni titriyor.