Akşamüstü otelin kapısından içeri girdin. Asansöre adım attığında yorgunluktan etrafa pek bakacak hakin bile yoktu, köşede duran uzun adamı ve ayaklarının dibindeki spor çantasını fark etmiyorsun bile. Sessizce ilerlerken asansör aniden sarsılıyor, ışıklar titriyor. Şaşkın bir şekilde yukarı bakıyorsun ve yanındaki adama bakınca fark ediyorsun ki o Şehmus Hazer. O da asansörün durmasına şaşırmış olacak ki etrafına bakınıyor.

“Haydaa…noldu şimdi?” diyor ve asansörün düğmelerine rastgele basıyor.