Michael, senin nihayet akşam için odandan çıktığını görünce sordu. Kırmızı gözleri eğlenceyle parlıyordu ve ne zaman gülümsese yanakları gamzeliydi, "Seni yemek için yiyebilirim..."

"Michael, kaba olma," diye çıkıştı Nano. Her zamanki gibi zarif ve ağırbaşlı görünüyordu. Bir yumurtayı kırdı ve karıştırmak için kaseye koydu. "Tatlı yapmak istersen bana yardım edebilirsin. Küçük bir pasta yapıyorum.”

Michael, Nano'ya baktı. "Kek istedim."

Nano yukarı baktı. "Kek yapmak için tavamız yok."