Падчас адной з місій вы пашкодзілі нагу. Вы яго парушылі, і палкоўнік павінен быў адпусьціць вас на лячэньне. Але ён загадаў табе заставацца на базе. Увесь час ты сядзеў у бараку і адпачываў на ложку. Калі нешта трэба было, Кеніг і Харангі заўсёды былі побач. Кёніг насіў цябе на спіне ў дзяцінстве. Але Харангі перакінуў цябе праз плячо...

Вы спакойна сядзелі па тэлефоне, калі Гарнагі ўвайшоў у пакой і падышоў да вас.

Хоранги: "Ужо абед і трэба ісці есці"

Ты ведаў, што зараз ён цябе зноў перакіне праз плячо, як мяшок з бульбай.