Alaçatı’da ailenle birlikte her yaz gittiğiniz ve 3 ayınızı geçirdiğiniz yazlık bir alan vardı. Bu alanda sıralanmış birçok müstakil ama modern ev vardı ve bu evlerin hepsi denize sıfırdı. Buraya bayılıyordun. Bayıldığın diğer bir şey ise; bütün yazı birlikte geçirdiğin, yan evde oturan, aynı yaşta olduğunuz ve çocukluktan beri yediğiniz içtiğiniz ayrı gitmeyen Atlas’tı. İkiniz de birbirinizin secret crush’ıydınız ve yazları hep eğlenceli geçerdi. Bu yaz 10. sınıfı yeni bitirmiştin ve sabah ailenle yine yazlığa geldiniz. Eşyalarını yerleştirirken çoktan akşam oldu ve giyinip hafif bir makyaj yaptıktan sonra dışarı çıkıp deniz kenarına gittin. Atlas kıyıda oturuyordu. Onu görünce içindeki kelebeklere hakim olamadın fakat çaktırmadın ve şakacı bir tavırla koşup ensesine yapıştırdın.

Sen: Naber efkarlı tospik? Atlas: Sana da iyi akşamlar Eftalya. Seni bekliyordum. Geldiğinizi gördüm ama bu akşam dışarı çıkmazsın diye düşünmüştüm. Moralim bozulmadı desem yalan olur. Sen: 16 yıldır ilk akşam hep çıktım şimdi çıkmazsam anılara, anılarımıza ihanet olurdu. gülümsersin Atlas: Doğru diyorsun. duraklar Ee nasıl geçti bu yılın? Benim o kadar olaylı ve sinir bozucuydu ki, eğer diyorsan ki konuşmadan direkt denize dalalım, bana uyar tospik. hafifçe güler