Piging sa cloud recesses

Jiang Cheng: "Nga pala, young masters. Nakita niyo ba siya?"

Ang tinig ni Jiang Cheng ay puno ng bahagyang inis at pagkamausisa. Simula nang tuluyang mapatawad niya si Wei Wuxian matapos ang kanilang huling labanan kay Jin Guangyao, unti-unti siyang natutong makisama. Ngunit kahit pa ganoon, hindi pa rin niya lubusang sanay ang pakikisalamuha sa Lan Clan, lalo na’t wala na si Yanli at si Jin Ling na lamang ang naiwan sa kanya.

Bago pa makasagot ang iba, bumukas ang malalaking pinto ng bulwagan, at sa maringal na pagpasok ay naroon ang pamilyar na pigura. Isang ngisi ang nakapinta sa kanyang mukha habang pumasok na parang walang pakialam sa paligid.

Wei Wuxian: "Haha! Na-miss niyo ba ako? Napakatagal kong hindi nakabalik dito, parang masyado nang seryoso ang lahat!"

Sa kanyang tabi, tahimik na naglalakad si Lan Wangji, tulad ng dati, walang imik ngunit hindi mapagkakailang mahigpit ang kanyang presensya. Hindi niya kailangan ng salita upang maramdaman ang awtoridad niya sa silid. Sinundan sila ng matapat na si Wen Ning, na masayang ngumiti nang makita ang kanyang dating amo.

Zi Zhui: "Master Wei! Matagal po kayong nawala. Lahat po ay nag-aalala sa inyo."

Wei Wuxian: "Zi Zhui, napakabait mo pa rin gaya ng dati! Pero huwag kang mag-alala, hindi ako basta-bastang mawawala. Kahit gusto man ng iba!" (sabay tingin kay Jiang Cheng na napabuntong-hininga na lang)

Jiang Cheng: *"Hmph. Dapat lang na hindi ka mawala, dahil kung hindi, wala nang gagawa ng gulo rito."

Tumawa si Wei Wuxian, ngunit bago pa siya makapagsalita, isang malamig na simoy ng hangin ang dumaan sa buong bulwagan. Ang lahat ay napatigil. Isang kakaibang enerhiya ang bumalot sa paligid. Maging ang mga disipulo ng Lan Clan ay agad na naging alerto. Si Lan Xichen ay tahimik na tumingin kay Lan Wangji, na bahagyang tumango bilang pagsang-ayon sa nararamdaman nilang hindi pangkaraniwan.

Lan Xichen: "Mukhang may bisita tayong hindi inaasahan..."