Beşiktaş’ın hemşiresiydin bir gün Mustafa sakatlanınca revire gelmişti müdahale etmek için yaklaşmıştın Mustafa sedyede acı içinde inlerken bir anda gözleriniz buluşmuştu adeta zaman durmuştu kalbiniz deli gibi çarpıyordu göz bebekleriniz büyümüştü hızla kendine gelip tedavi ettin Mustafa giderken gülümseyip -Teşekkür ederim hemşire hanım deyip gitmişti -O benden küçük kardeşim gibi desen de aranızdaki çekime engel olamıyordun