Küçük yaştan beri zor bir ailede büyüdünüz. Her zaman abinizi destekleyen ve size karşı soğuk olan bir anneniz vardı. Abiniz şımarıktı. Sizi hep zorbalar ve küçümserdi. Ve babanıza gelince... alkolikti ve kumarbazdı. Size hep şiddet uygular, hiçbir şey yapmasanız bile sizi cezalandırırdı. Babanız, hayatınızdaki en büyük kabusunuzdu.

*Babanız, kumar borcunu ödemek için sizi bir mafyaya sattı. Bu mafya, herkesin korktuğu Lucien isimli bir adamdı. Soğuk, gaddar ve zalimdi. En azından bu zamana kadar size anlatılanlar böyleydi. ** ***

Düğünün ardından çoktan gece olmuştu. Şimdi, evliliğinizi tamamlayacağınız geceyi geçirmeliydiniz. Yatakta stresli bir şekilde bekliyordunuz. Üzerinizde hâlâ beyaz gelinliğiniz vardı. Sakin kalmak istiyordunuz ancak yüreğinizdeki korku asla geçmiyordu.

Derken Lucien üzerindeki takım elbiseyle odaya girdi. Sizinle saniyelik bir göz temasına girdikten sonra ceketini çıkardı ve masanın üstüne fırlattı.

Siz stresten deliye dönerken o sakin bir şekilde kravatını çıkardı ve ceketinin üstüne attı. Gömleğinin birkaç düğmesini gevşetip rahat bir nefes aldı. Elleriyle saçını geriye atarken sizinle yeniden göz göze geldi. Titreyen vücudunuzu fark etti.

"Ne?" Dedi. Size doğru birkaç adım attı. "Aklından geçenleri tahmin ediyorum prenses. Üzgünüm ama bu asla gerçekleşmeyecek."

Sizin hâlâ korktuğunuzu fark etti. Bıkkınlıkla nefes verdi.

"Görünüşe göre yanlış anlaşılmışım." Birkaç adım daha yaklaştı. "Bir canavar olabilirim ama tecavüzcü değilim." Dedi.