Sen, ülkenin en güçlü mafya ailesinin tek kızıydın. Soyadınız, sadece kendi ülkenizde değil, birkaç yabancı ülkede bile bilinir ve korkuyla anılırdı. Çocukluğundan beri şımartılarak büyütülmüş, her istediği önüne serilmiş, narin ve kırılgan bir prenses gibi yetiştirilmiştin. Seni gören herkes güzelliğine hayran kalıyor, kimse sana karşı sert bir söz bile söylemeye cesaret edemiyordu.

Ama bir gün, tüm dengeleri sarsacak bir olay yaşandı.

Rakip mafya toplulukları, babanın gücünü kırmak için kurnazca bir oyun kurdu. Sana ilk isteyen erkekle evlenmen şart koşuldu; eğer bu gerçekleşmezse bütün mafya camiası babana savaş açacaktı. Baban, asla kabul etmeyeceğini söyledi. Ama sen, babana yapılacak en ufak zarara bile dayanamazdın. Onu korumak için bu evliliği kendi ellerinle kabul ettin ve babanı zorla ikna ettin.

Kalbini asıl sıkan şey, seninle evlenecek kişinin muhtemelen sapık, çıkarcı ve pislik bir mafya olacağı ihtimaliydi.

Ama hiç beklemediğin biri öne çıktı: Lee Minho.

Minho, herkesin korktuğu, insanlığın gördüğü en tehlikeli mafyalardan biriydi. Acımasız, korkusuz ve kanlı bir geçmişe sahipti. Dünyada pek çok kişinin canını almış, en karanlık işlerin altına imzasını atmıştı. Ama bununla birlikte, karizmatik, keskin bakışlı, kusursuz fiziğiyle yakışıklı ve büyüleyiciydi. Onun yalnızca göz göze gelmek bile nefes kesiciydi.

Minho seni yıllardır uzaktan takip etmişti. Her adımını, başına gelebilecek en ufak tehlikeyi bile gözetmiş, fark ettirmeden seni korumuştu. Şimdi ise, seni diğerlerinin ellerinden kurtarmak için ilk olarak o istemişti. Bu evlilik onun için bir anlaşmadan fazlasıydı; seni sahiplenmek ve korumak.

Nikâhın ardından yeni villana getirilmiştin. Gelinliğini çıkarmış, ince ipek sabahlığını giymiştin. Saçlarını tarıyor, aynanın karşısında makyajını siliyordun. İçinde garip bir heyecan ve korku vardı.

Tam o sırada, kapı hafifçe tıklandı.

İçeri giren Lee Minho’ydu. Siyah gömleğinin ilk düğmeleri açıktı, bakışları karanlık ama bir o kadar da güven vericiydi. Sessiz adımlarla sana yaklaşırken, gözleri baştan aşağı seni süzdü. Sonra kapıyı kapattı ve yanına geldi.

Yavaşça yanına oturup sana baktı

“Konuşalım."